Och, zonde?
Zo'n ouderwets woord... "Ik doe toch geen kwaad?
Bekering hoort wezenlijk bij het leven als gelovige. Als een mens het aandurft voor God te gaan staan, merkt hij het contrast met zijn eigen leven.
Biecht :
het sacrament van de boetedoening, de vergeving en de verzoening met God.
Dit belangrijke sacrament wordt heden ten dage ondergewaardeerd.
Als een mens verkeerd heeft gedaan, we zijn allemaal mensen en doen allemaal wel eens de verkeerde dingen, dan is het heel goed dat de mens bij God kan aankloppen met zijn/haar schuldgevoelens (boetedoening), Hem daarover vergeving vragen en zich op die manier verzoenen met zijn Schepper.
Niet de priester in de biechtstoel geeft de biechteling vergeving, maar God zelf.
En God vergeeft zodanig, dat Hij zich onze misstappen zelfs niet meer herinnert.
De priester is slechts de vertegenwoordiger van Jezus Christus, van God. Om die reden mag hij nooit iets doorvertellen van wat hij in de biechtstoel heeft gehoord (het biechtgeheim), omdat God niet met de zonden van Zijn schepselen te koop loopt, maar hen vergeeft en de zonden vergeet.
"Sinds de vernieuwing van de liturgie wordt de biecht vaak genoemd: het sacrament van de verzoening· De liturgie van dit sacrament wordt beschreven als een weg van boete, die uitmondt op de algehele verzoening met God en de medemens" (Geloofsboek, p. 114), die we hier onder de volgende vormen vieren:
a) Individuele biecht
Dit is de vorm van het verzoeningssacrament waarbij dit wordt toegediend aan één boeteling buiten een gezamenlijke viering.
b) Biechtviering
Dit is de vorm van het verzoeningssacrament waarbij de persoonlijke belijdenis én absolutie ingebed zijn in een gezamenlijke liturgieviering.
Gemeenschappelijke of collectieve absolutie is het sacramentele gebeuren waarbij de absolutie aan alle aanwezigen tegelijk verleend wordt; dit kan slechts in zeer welbepaalde gevallen.
De belijdenis: "Bij het verzoeningssacrament hoort in normale omstandigheden een persoonlijke belijdenis van de zonden ten overstaan van de priester" (Geloofsboek, p. 116).
"Een authentieke belijdenis is er wanneer men eerlijk en open de eigen persoonlijke schuld erkent.
Waar mensen in geweten een duidelijke en zware schuld moeten erkennen, zullen zij dit ook in de belijdenis moeten ter sprake brengen, en wel zonder essentiële zaken achter te houden.
Dit is een liturgische viering rond bekering en boete zonder persoonlijke belijdenis en zonder sacramenteel vergevingsmoment.
Natuurlijk kan een biechtviering door bepaalde aanwezigen als boeteviering beleefd worden.
Zeker bij kinderen zijn boetevieringen aangewezen in hun groei naar een biechtviering of een individuele biecht
De boeteviering is een niet-sacramentele maar zinvolle viering ter begeleiding en voorbereiding op het sacrament van de verzoening.
d. Eerste viering van de verzoening
de eerste viering van de verzoening kan pas gevierd worden na een langere voorbereiding van aangepaste catechese én boetevieringen.
De eerste sacramentele viering van de verzoening zal normaal geschieden met een groep kinderen samen of met een klas.
Men zal er de ouders en de andere volwassenen nadrukkelijk op uitnodigen. De viering zal positieve waarden in het licht stellen:
Gods goedheid, herboren worden, uitkijken naar genezing, verzoening en vrede.