In Putte vinden we nog heel wat kapelletjes.
Ze maakten deel uit van het dagelijkse leven van onze voorouders.
Deze heilige gebedshuisjes in de vorm van houten of metalen kastjes werden bevestigd aan bomen en staken, gevels of ingemetseld in kleine stenen gebouwtjes,
Bij vele gezinnen kwam de pastoor deze kleine godshuizen inzegenen.
Voorbijgangers maakten een kruisje en dichter bij akker,
huis en gezin dan het kerkgebouw, hadden de gelovigen
een religieuze plaats om te bidden, danken
of een gunst te vragen voor allerlei problemen.
Sommigen van deze dierbare huisjes zijn schamel, getekend door de tand des tijds
en materieel van weinig waarde,
maar van een eerlijke schoonheid die we tegenwoordig maar al te weinig tegenkomen.
Doch steeds minder kapelletjes blijven over, samen met de bewoners of het huis verdwijnen ook de kapelletjes.
En toch; tijdens de meimaand wordt er nog steeds door velen, extra aandacht geschonken aan de Mariakapelletjes,
ze worden dan ook mooier en intenser gesierd.
En menig fietser en voorbijganger houdt er ‘toevallig’ even halt.
De bremkapel
aan de Lierse steenweg, op ongeveer 1 km afstand van de dorpskerk;bevond zich een kapel, toegewijd aan O.L. Vrouw.
Alom gekend als " Bremkapel", vroeger: " Ter Breem" of " Breemcapelle".
Gebouwd in 1686, werd zij herbouwd in 1875.
gebed tot OLV van de Bremkapel
O.L.Vrouw van de Bremkapel.
Beste mensen,
O.L.Vrouw van de Bremkapel heeft U, als Puttenaar,al héél dikwijls geholpen,
daar ben ik zeker van. Wie tot Haar zijn toevlucht neemt, is nooit verlaten geworden.
Soms krijgen we wellicht niet onmiddellijk hetgeen we vragen…….maar, achteraf
bekeken was dit misschien nog beter zo!
Eén feit is zeker : Ze laat U nooit in de steek. Ze blijft bij U.
( 15 de eeuw) is slechts een 30 cm hoog en is gepolychromeerd;
Marie draagt het Kindje op de linkerarm. Thans is het beeldje steeds met een fluwelen mantel bekleed.
Sint-Niklaaskapel
